Ride for your Rights!

Drodzy Studenci i Mieszkańcy Europy,

Edukacja jest najsilniejszym rozwiązaniem w budowaniu społeczeństwa tolerancyjnego i okazującego szacunek innym. Przyszłość Europy leży w rękach jej mieszkańców, którzy będą przestrzegać praw człowieka i pokonywać uprzedzenia, nienawiść i rasizm. Jest niezbędne, aby umożliwić młodzieży naszego kontynentu doświadczania piękna i różnorodności Europy.

Spotykanie ludzi z różnych kręgów kulturowych i przebywanie w ich ojczystych krajach uczy tolerancji, szacunku i zrozumienia innych. Deklaracji Praw Człowieka stwierdza, iż edukacja będzie promować takie wartości jak zrozumienie, tolerancja, przyjaźń wśród ludzi innych narodów, ras i religii. Zatem niezbędne jest, aby rozwijać studencką mobilność jako integralny element systemu edukacji, żeby młodzi ludzie nie tylko zdobywali wiedzę w dziedzinie ekonomii, literatury, nauki, ale co jest równie ważne poznawali swoje myśli, wartości i tradycje.

Wierzymy, że mobilność studentów jest fundamentalna dla podtrzymania demokracji europejskiej i całości europejskich społeczeństw. Należy znaleźć czas i miejsce do osiągnięcia praktycznej znajomości fundamentalnych wartości europejskich, które z kolei pozwolą młodym ludziom na znalezienie wspólnej europejskiej tożsamości.

W 1999 roku, Ministrowie Edukacji 27 krajów Europy podpisali Deklarację Bolońską i stworzyli Europejski Obszar Szkolnictwa Wyższego w celu zwiększenia mobilności i możliwości zatrudnienia pomiędzy krajami. Od tego czasu, 47 państw uczestniczy we wdrażaniu procesu Bolońskiego. 12 lat później, wdrażanie założeń procesu Bolońskiego zostało osiągnięte poprzez wprowadzenie podziału studiów i zwiększanie zdolności europejskich uniwersytetów do konkurowania o studentów z zagranicy płacących za studia. Jednakże studencka mobilność nie osiągnęła takiego rozwoju, jaki jest oczekiwany pod względem jakościowym i ilościowym. Mobilność studentów jest wciąż zarezerwowana przede wszystkim dla grupy studentów o określonym statusie społecznym. Okazuje się też, że osoby, które mają szanse studiować 1 semestr lub rok za granicą, wciąż napotykają problem z uznawalnością studiów i praktyk po powrocie z wymiany do macierzystej uczelni.

Dzisiaj, nie istnieją już polityczne i geograficzne granice w Unii Europejskiej. Nadszedł czas dla wszystkich aktywistów i osób odpowiedzialnych za edukację, aby zburzyć wszelkie społeczno - gospodarcze bariery powstrzymujące osiągnięcie i przekroczenie celu, jakim jest uzyskanie mobilności 20% liczby wszystkich europejskich studentów do 2020 roku.

Zwracamy się do polityków, rektorów, przedstawicieli działalności gospodarczej, a także ogółu społeczeństw do wspólnej pracy na rzecz większego wsparcia dla studenckiej mobilności!

• NRządy Państw i Komisja Europejska muszą przemyśleć kwestie finansowania mobilności studentów. Dostępne granty są ustalone przez krajowe struktury, które nie uwzględniają ani braku równowagi w popycie na mobilność studentów pomiędzy krajami, ani różnic w kosztach życia. Mechanizmy finansowania powinny być bardziej elastyczne i pod żadnym pozorem nie powinny dawać przywileju krótszym okresom wymiany nad dłuższymi i częstszymi.
• Wyższe uczelnie powinny wziąć większą instytucjonalną odpowiedzialność za zwiększenie mobilności studentów, szczególnie poprzez dostosowanie programów nauczania. Elastyczne ścieżki programów są znacznie lepsze niż ściśle i szczegółowo określone programy. Europejski Kodeks Dobrych Praktyk w kwestii ustalania programów zajęć mógłby wzmocnić promowanie tzw. okien mobilności i umożliwić ustanowienie progu liczby kursów opcjonalnych.
• Komisja Europejska i Parlament Europejski winny położyć większy nacisk na jakość uznawania mobilności, z szczególnym uwzględnieniem kwestii zaliczenia przedmiotów. Pozytywnym krokiem mogłoby być powołanie Rzecznika Praw Obywatelskich zdolnego i chętnego do podjęcia prawnych działań w obronie studentów, wobec których naruszono postanowienia Porozumienie o Programie Zajęć.